Ειδικότερα το Πανεπιστήμιο ανέλαβε να πραγματοποιήσει τα εξής:
Α.Μελέτη του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου αξιολόγησης των μαθητών/τριων στην Α’ Λυκείου και διατύπωση προτάσεων για την αξιοποίηση της τυπολογίας των θεμάτων που πρόκειται να αναπτυχθούν στο εν λόγω θεσμικό πλαίσιο.
Β. Ανάπτυξη θεμάτων που θα αξιολογούν βασικής σημασίας εγγραμματισμούς, σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένα πλαίσια αξιολόγησης. Συγκεκριμένα προβλέπεται η ανάπτυξη 70 δοκιμασιών (θεμάτων) για το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, 70 δοκιμασιών για το μάθημα της Άλγεβρας, 35 δοκιμασιών για το μάθημα της Φυσικής και άλλων 35 δοκιμασιών για το μάθημα της Χημείας.
Βασικό χαρακτηριστικό όλων των δοκιμασιών θα είναι η στόχευση στην εφαρμογή της σχολικής γνώσης (σύμφωνα με τα υφιστάμενα Π.Σ. της Α’ Λυκείου) σε ρεαλιστικά πλαίσια που συνδέονται με την καθημερινή ζωή, την επιστημονική έρευνα, τις τεχνολογικές εφαρμογές και τις κοινωνικές προκλήσεις.
Γ.Διαμόρφωση ενδεικτικών απαντήσεων για όλες τις δοκιμασίες που θα αναπτυχθούν.
Το σκεπτικό το ΙΕΠ
Το σκεπτικό το ΙΕΠ για την παραπάνω ανάθεση, έχει ως εξής:
Γενικά η ανάπτυξη δεξιοτήτων υψηλής τάξης αποτελείκρίσιμο παράγοντα για την επιτυχία των μαθητών/τριών,ακόμα και όσων έχουν χαμηλότερες επιδόσεις. Επιπρόσθετα, αυτό αποτελεί, ως ένα βαθμό, επιδίωξη και των νέων Προγραμμάτων Σπουδών.
Η διαδικασία αξιολόγησης της μάθησης και της διδασκαλίας αποτελεί θεμελιώδες εργαλείο υποστήριξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς συμβάλλει στην αποτίμηση του βαθμού επίτευξης των μαθησιακών αποτελεσμάτων, όπως αυτά περιγράφονται στα Προγράμματα Σπουδών.
Παράλληλα, παρέχει τη δυνατότητα ευρύτερης αποτίμησης και επανασχεδιασμού του μαθήματος και της διδακτικής πράξης, εντοπίζοντας σημεία και διαδικασίες που δυσκολεύουν τους/τις μαθητές/τριες. Με αυτή την έννοια, η αξιολόγηση λειτουργεί ως εργαλείο αναστοχασμού και επιμόρφωσης για τους/τις εκπαιδευτικούς, ενισχύοντας τη διδακτική αποτελεσματικότητα.
Η εκπαιδευτική έρευνα έχει αναδείξει τη σημασία της διαβαθμισμένης αξιολόγησης, η οποία προσαρμόζεται στις ανάγκες των μαθητών/τριών και συνδέεται με την ανάπτυξη ουσιαστικών δεξιοτήτων.
Η επιστημονική ανάλυση των μαθησιακών διαδικασιών υπογραμμίζει ότι η εκπαίδευση δεν πρέπει να περιορίζεται στην απομνημόνευση πληροφοριών, αλλά να ενισχύει τη δυνατότητα επίλυσης προβλημάτων και τη μεταφορά γνώσης σε νέες καταστάσεις.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η σύνδεση της αξιολόγησης με τη διαμόρφωση γνωστικών και μεταγνωστικών δεξιοτήτων, που επιτρέπουν στους/στις μαθητές/τριες να προσεγγίζουν μεθοδικά και δημιουργικά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή.
Σε διεθνές επίπεδο,έχει τεκμηριωθεί η ανάγκη η αξιολόγηση να περιλαμβάνει όχι μόνο ποσοτικά κριτήρια, αλλά και ποιοτικούς δείκτες που σχετίζονται με την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και την ικανότητα εφαρμογής της γνώσης σε πραγματικά προβλήματα.
Οι βασικές δεξιότητες που αναδεικνύονται ως κρίσιμες για τη σύγχρονη εκπαίδευση συνδέονται με τους βασικούς γραμματισμούς (κατανόηση κειμένου, μαθηματικά και φυσικές επιστήμες). Αυτές οι δεξιότητες αποτελούν προϋπόθεση για τη συμμετοχή σε μια κοινωνία που βασίζεται στη γνώση και στην τεχνολογική εξέλιξη.
Η σύνδεση της αξιολόγησης με την καθημερινή ζωή αποτελεί βασική αρχή της σύγχρονης διδακτικής μεθοδολογίας, καθώς συμβάλλει στην ανάπτυξη λειτουργικής γνώσης και προάγει την ενεργή συμμετοχή των μαθητών/τριών στη μαθησιακή διαδικασία.
Η δημιουργία κατάλληλων μαθησιακών εμπειριών που ενισχύουν τον εγγραμματισμό και την ικανότητα λήψης αποφάσεων είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχή πορεία των μαθητών/τριών τόσο στο εκπαιδευτικό σύστημα όσο και στην κοινωνία γενικότερα.
Τα γνωστικά αντικείμενα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, της Άλγεβρας, της Φυσικής και της Χημείας για την Α’ τάξη του Γενικού Λυκείου ενδείκνυνται για την εφαρμογή αυτής της προσέγγισης, καθώς:
(α)Η Α ́ Λυκείου αποτελεί την τελευταία τάξη της εκπαιδευτικής διαδρομής των μαθητών/τριών, κατά την οποία παρέχεται Ενιαίο Πρόγραμμα Σπουδών για όλους, χωρίς ειδικεύσεις.
(β) Τα συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα προσφέρουν το κατάλληλο πλαίσιο για τη διαθεματική και διεπιστημονική προσέγγιση μιας σειράς εννοιών και θεμάτων, στα οποία είναι δυνατόν να αξιολογηθούν δεξιότητες εγγραμματισμού, ιδίως σε συνθήκες επίλυσης προβλημάτων που συνδέονται με την καθημερινή ζωή.
Πηγή [esos.gr]




