Τις στιγμές που έζησε μέσα στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβριο του 1973, όταν ως φοιτήτρια της Ιατρικής βοηθούσε στην περίθαλψη των τραυματιών, περιέγραψε η Αντωνία Χαρίτου σε εκδήλωση μνήμης του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
Μια προσωπική μαρτυρία για τις δραματικές ώρες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου βρέθηκε στο επίκεντρο της επετειακής εκδήλωσης που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, με κεντρική ομιλήτρια την παιδίατρο, νεογνολόγο και εντατικολόγο Αντωνία Χαρίτου.
Η ίδια συμμετείχε στα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973 ως φοιτήτρια της Ιατρικής και βρέθηκε ανάμεσα σε εκείνους που ανέλαβαν την οργάνωση και τη λειτουργία του αυτοσχέδιου ιατρείου μέσα στο Πολυτεχνείο.
Στην αφήγησή της επέστρεψε στις συνθήκες της δικτατορίας, στις διώξεις και στους περιορισμούς που αντιμετώπιζαν οι φοιτητές, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο αναπτύχθηκε το φοιτητικό κίνημα, διεκδικώντας πολιτικές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα.
Η απόφαση για την κατάληψη, όπως εξήγησε, προέκυψε αυθόρμητα μέσα από την ίδια την κινητοποίηση. Σύντομα δημιουργήθηκε η ανάγκη να οργανωθούν η σίτιση, η διαμονή, η περίθαλψη και η περιφρούρηση των συγκεντρωμένων.
Καθοριστική υπήρξε η ανταπόκριση των πολιτών στις εκκλήσεις που μεταδίδονταν από τον ραδιοφωνικό σταθμό του Πολυτεχνείου για τρόφιμα και φάρμακα, ενώ η Συντονιστική Επιτροπή ανέλαβε τον συντονισμό των επιμέρους λειτουργιών.
Στο αυτοσχέδιο ιατρείο, όπου η Αντωνία Χαρίτου προσέφερε βοήθεια μαζί με άλλους φοιτητές της Ιατρικής, οι αρχικοί μικροτραυματισμοί έδωσαν σταδιακά τη θέση τους σε ολοένα περισσότερα περιστατικά τραυματιών που χρειάζονταν άμεση φροντίδα.
Οι εικόνες από εκείνες τις ώρες παραμένουν ανεξίτηλες στη μνήμη της.
«Θυμάμαι, ακόμα το πρόσωπο ενός νεκρού παλικαριού που με κυνηγάει. Δεν έχω ξεπεράσει αυτή την εικόνα, ούτε κάποιες δυνατές σκηνές που με ακολουθούν ολοζώντανες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η μαρτυρία της περιλάμβανε και πληροφορίες που, όπως διευκρίνισε, έφταναν στους φοιτητές σχετικά με την αντιμετώπιση τραυματιών από τις αστυνομικές δυνάμεις κατά τη μεταφορά τους με ασθενοφόρα. Περιέγραψε αναφορές για ξυλοδαρμούς, παρεμπόδιση της πρόσβασης σε νοσοκομεία και καθυστερήσεις στην παροχή ιατρικής φροντίδας.
Αναφέρθηκε επίσης στον χειρουργό Κώστα Χαρώνη, ο οποίος, σύμφωνα με όσα είχε πληροφορηθεί, κατάφερε να αποκρύψει ακτινογραφίες σοβαρών τραυμάτων, που αργότερα χρησιμοποιήθηκαν ως αποδεικτικά στοιχεία στις ανακρίσεις.
Ιδιαίτερη θέση στην αφήγησή της είχε η στιγμή της εισόδου του άρματος μάχης στο Πολυτεχνείο και η προσπάθειά της να απομακρυνθεί από τον χώρο μαζί με τρεις φίλους της.
Όπως περιέγραψε, διέφυγαν από την οδό Στουρνάρα και κατευθύνθηκαν προς τα Εξάρχεια, ενώ ακούγονταν πυροβολισμοί και συναντούσαν αστυνομικά μπλόκα. Κατά τη διαδρομή δέχθηκαν χτυπήματα από αστυνομικούς.
Φτάνοντας κοντά στο σπίτι της, στην περιοχή της Ιπποκράτους, συνειδητοποίησε ότι εξακολουθούσε να φορά το περιβραχιόνιο που χρησιμοποιούσαν τα μέλη της επιτροπής περιφρούρησης του ιατρείου, ώστε να μπορούν οι τραυματίες να τους αναγνωρίζουν και να ζητούν βοήθεια.
«Κάπου κοντά στο σπίτι μου συνειδητοποίησα ότι, ακόμα, φορούσα το περιβραχιόνιο στο χέρι. Οπότε, σε κατάσταση υστερίας και αναστάτωσης το έβγαλα», θυμήθηκε.
Η εκδήλωση του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την ανάδειξη των εμπειριών των ανθρώπων που συμμετείχαν στην εξέγερση.
Στον χαιρετισμό του, ο Πρύτανης του Ιδρύματος, καθηγητής Παναγιώτης Ε. Καλδής, στάθηκε στη σημασία του συνθήματος «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» και στους αγώνες για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
«Η ιστορική μνήμη μάς υπενθυμίζει ότι η Ελευθερία, η Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν χαρίστηκαν. Κατακτήθηκαν μέσα από αγώνες, θυσίες και συλλογικές προσπάθειες ανθρώπων που πίστεψαν ότι η κοινωνία μπορεί και πρέπει να προχωρά μπροστά», σημείωσε.
Η Αντωνία Χαρίτου έχει διατελέσει πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Περιγεννητικής Ιατρικής, στο Διοικητικό Συμβούλιο της οποίας παραμένει μέλος, ενώ συμμετέχει και στην Εκτελεστική Επιτροπή της Union of European Neonatal & Perinatal Societies (UENPS).
Μετά την ομιλία της ακολούθησε μουσικό αφιέρωμα, με τη συμμετοχή του τενόρου Ανδρέα Φούκα, της σοπράνο Μαριλένας Ευστρατίου και του μπάσου Ευφραίμ Καραχάλιου, υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Αλέξανδρου Σιουπούλη.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν μέλη των πρυτανικών αρχών, του Συμβουλίου Διοίκησης και της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.
Η αφήγηση της Αντωνίας Χαρίτου έφερε ξανά στο προσκήνιο την ανθρώπινη πλευρά της εξέγερσης: τους τραυματίες, τους φοιτητές που προσπαθούσαν να τους περιθάλψουν, την αλληλεγγύη των πολιτών και τις προσωπικές μνήμες που εξακολουθούν να συνοδεύουν όσους βρέθηκαν εκεί.




