Επανέρχομαι στο ερώτημα που υπέβαλα παλαιότερα και βλέπω ότι αναφέρεται στις απαντήσεις των 34 ερωτημάτων.
Στο σημείο 2. Διοικητικές προσφυγές και νομικές δυνατότητες εξηγεί τη μετέπειτα της διαγραφής διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει ο φοιτητής που διαγράφηκε. Πρέπει να προσφύγει σε Δικαστήριο. Το δικαστήριο πια κάνει κουμάντο στα Πανεπιστήμια.
Ισχυρίζομαι, όπως έγραψα και παραθέτω πιο κάτω ότι η διαδικασία πρέπει να προηγείται της διαγραφής. Αλλιώς φαντάζεστε τα δικαστήρια να επιδικάζουν πρόστιμα, για παράτυπη διαδικασία, στα όργανα που λαμβάνουν τις αποφάσεις διαγραφής;
Σύμφωνα με το Ν 4957 ΦΕΚ Α141/2022 στο άρθρο Άρθρο 198, Πειθαρχικές ποινές, παράγραφο 1 αναφέρει στο σημείο ε ως πειθαρχική ποινή “ε) οριστική διαγραφή.”
Με δεδομένο λοιπόν ότι ο νόμος προβλέπει και τη σχετική διαδικασία επιβολής πειθαρχικών ποινών στο άρθρο Άρθρο 200, Πειθαρχική δίωξη και διαδικασία, αναφέρει 2. “Η πειθαρχική δίωξη φοιτητή αρχίζει είτε με την έγγραφη κλήση σε προηγούμενη ακρόαση (απολογία) του πειθαρχικώς διωκόμενου ενώπιον του αρμόδιου μονομελούς πειθαρχικού οργάνου είτε με την παραπομπή του στο πειθαρχικό συμβούλιο, το οποίο τον καλεί σε απολογία υποχρεωτικώς μετά την ολοκλήρωση της πειθαρχικής ανάκρισης. Η κλήση σε απολογία γίνεται εγγράφως. ”
Στο δε Άρθρο 205, Δικαστική προστασία, “Κατά της απόφασης με την οποία επιβάλλεται οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή της παρ. 1 του άρθρου 198 πλην της περ. α), ο φοιτητής μπορεί να ασκήσει αίτηση ακύρωσης στο διοικητικό εφετείο του τόπου όπου εδρεύει το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Α.Ε.Ι.).
Συμπέρασμα, τα ΑΕΙ που έχουν να διαγράψουν χιλιάδες άτομα, αν ακολουθήσουν τη νόμιμη διαδικασία καλώντας έναν-έναν σε απολογία με όλα τα επακόλουθα που ορίζει, θα χρειαστούν χρόνια να ολοκληρωθεί νόμιμα η διαδικασία.
Αν πάλι προσφύγουν όλοι οι διαγραφέντες στα διοικητικά εφετεία τα δικαστήρια δεν θα κάνουν τίποτε άλλο από το να εκδικάζουν διαγραφές φοιτητών.
Πηγή [esos.gr]
Τα πάντα για τη Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση του Νομού Ημαθίας.
